Aurten, Erleen Hautespen eta Genetika Jardunaldia azaroaren 7an izanen da, Zaldibiako Goizane eraikinean (Gipuzkoa). Barroaren gaineko monografiko bat izanen da, eta barroari erresistentzia dioten erleen hautespena landuko da. Tratamendu konbentzionalak efikazia galtzen ari diren honetan, beharrezkoa da barroari erresistentzia dioten erleak hautatzea etorkizun hurbilera begira. Gainera, erlea parasitatzen duen eta iristear den beste akaro bat dela medio, Tropilaelaps mercedesae, are eta premiatsuagoa gertatzen da hautespen ildo hori.

Erlezaintzan, hobekuntza genetikoa egiteko, zientzia erabiltzen da neurri batean, eta pazientzia eta luzera begirako lan handia beste neurri batean. Batzuetan, ordea, erregina bat agertzen da beste gainerako guztien gainetik nabarmentzen dena. Horixe gertatu da, hain zuzen, ERBELen hautespen genetikorako programan.

ERBELeko hazkuntza programaren hainbat atal bertatik bertara ezagutzeko asmoz, Balear Uharteetako Dotze Reines elkarteko kideen bisita izan dugu pasa den asteburuan. Dotze Reines (Associació per la Defensa de l’Abella Autòctona de les Illes Balears), Balearretako lau uharteetako erlezainez osatuta dago, eta haien xedea da bertako erlearen alde aritzea.

Gero eta erlezain gehiagok nahi du bere erleen errendimenduaren eta portaeraren jarraipen zehatza egin, datuak modu antolatuan jaso eta edozein unetan kontsultatzeko xantza izan, datuok galtzeko beldurrik gabe. Horretarako sortu da Erbel Bee Test, Erbel elkarteak garatu aplikazioa.

Ekainaren 13tik 15era, Umberto Moreno zooteknista kolonbiarra izan dugu ikastaroa ematen intseminazio instrumental aurreratuaren gainean ERBELeko bazkide talde txiki bati. Igandean, berriz, hitzaldia eman zuen erlezaintzako zenbait alderdiri buruz, eta azpimarra jarri zuen umea eta barroa nola kontrolatu.

Bertako erle beltza arriskuan dago kanpoko erle arrazak direla medio; besteak beste, Buckfast (multihibrido komertziala), erle karnikoa (Balkanetako erlea) eta Italiako erlea (Apis mellifera ligustica). Arraza horiek itxurazko abantailak izan ditzaketen arren —hala nola ekoizpen handiagoa eta otzantasuna—, ez daude tokiko ingurunera egokituta, eta, ondorioz, ez dira hain erresistenteak eskualdeko baldintza espezifikoekiko. Hona ekartzen dituztenean, hibridazioak gertatzen dira bertako erle beltzarekin, eta arriskuan jartzen dituzte bertakoaren garbitasun genetikoa eta erresilientzia intrintsekoa.
Mehatxu horri aurre egiteko, ERBEL duela urte batzuetatik ari da erle beltzaren ezaugarri desiratuak indartzeko hautespen genetikoko programa bat garatzen, bere egokitzapen naturalari euts diezaion. Epe luzeko lan horrek erreginen hazkuntza eta hautespen arduratsua eskatzen du, metodo eta teknologia aurreratuak erabiltzea; esaterako, ERBELGEN proiektuan arrakastaz integratu direnak (ikusi artikulua webgune honetan bertan).