Bigarren bideoa Hegoi Eskuderorena da. Hegoi Eskudero erlezaina da joan deneko hamar urtean, eta lanbide du orain dela lau urtetik hona. Durangaldean garatu du bere proiektua. ERBELeko hazlea izan da azken bi kanpainetan.
Hitzaldiaren izenburua: Atxondon egindako lanak: Laginketa genetikoa eta Moonshine sistema.
Datozen asteetan argitaratuko ditugu Busturiko Madariaga Dorretxean azaroaren 16ko hautespen eta genetika jardunaldian izandako hitzaldien bideoak.
Iñaki Narbaiza eta Xabier Ametzazurrarekin hasiko gara.
Aurtengo Erleen Hautespen eta Genetika Jardunaldia azaroaren 16an izango da, Busturiko Ekoetxean, Urdaibairen bihotzean.
Hizlari ariko dira Andreas Hoppe, Hohen Neuendorf erlezaintza arloko ikerketa institutukoa, Beebreed plataformaren arduraduna; Kaira Wagoner, Ipar Carolinako Unibertsitateko Biologia Sailekoa (bideokonferentziaz); Osvaldo Atela, Argentinako ingeniari agronomoa (bideokonferentziaz); Luis Javier Chueca, Klima Aldaketa Ikergai zentroko ikertzailea; Iñaki Narbaiza, Lanbide Heziketako irakaslea Durangoko Maristak Ikastetxean; Hegoi Eskudero, Bizkaiko erlezain profesionala eta ERBELeko erregina hazlea; eta Egoitz Galartza, ERBELeko Hazkuntza Programako koordinatzailea.
Uztailaren 15etik 19ra, Argentinako Osvaldo Atela ingeniari agronomoak ikastaro aberats bat eman du erreginen hazkuntzaz. Buenos Airesko probintziako “Pedro J. Bover” erle etxaldea eraman du Atelak 35 urtez.
Apirilaren 27an, IBERIENSIS Erle Beltz Hazleen Elkarteen Federazioa fundatzeko akta sinatu genuen, Zaldibiako Goizane eraikinean, Gipuzkoan, IBERIENSISen egoitzan.
Erlezaintza eraginkorragoa eta iraunkorragoa egiteko modurik onena tokian tokiko erle eztigileen hobekuntza genetikoa egitea da; izan ere, horrek handitu egiten ditu kolonien errendimendua eta bizitzeko aukerak: tokiko arrazak ingurunera egokituta daudenez, inguruko baliabide naturalak gehiago aprobetxatzen dira, eta aldi berean janari artifizial gutxiago erabili behar da. Bestalde, tokiko erlean erlezaintzarako interesgarriak diren ezaugarriak hobetuz, tokiko azpiespeziea erakargarriagoa bihurtzen da kanpoko azpiespezie hobetu bat baino; horrela, azpiespezie hori kontserbatzea lortzen da, eta aldi berean ondasun genetiko hori guztia eraginkorragoa izatea. “Erabiliz kontserbatzea” da Europa osoko hazkuntza programa ugariak gidatzen dituen esakunea. Hazkuntza programa batek erlezainek desiratutako ezaugarriak txertatu nahi dizkie erle azpiespezie natibo ugariei; erlezainarentzat erle hobetua lortuz gero, tokian-tokian egokituta dagoen erlea kontserbatu egingo baita.
Erlezaintzaren sektorean Iberiar penintsulan dauden erlezain profesionalik garrantzitsuenetako hiru izan ditugu jardunaldian. Honako galdera honi erantzun behar izan zioten:
Zergatik erabaki duzu erle beltz iberikoarekin lan egitea?
Bosgarren bideoa, Grace McCormacken hitzaldiarena da. Zoologian lizentziatu eta doktoratu zen Galwayko Unibertsitatean (Irlanda) eta unibertsitate horretan dihardu ikertzaile eta irakasle.
Itsasne Granadok eman zuen hitzaldia, biologian doktorea bera. Itsasnek NEIKEReko Animalia Ekoizpenaren atalean lan egiten du, ugaltzaileen ebaluazio genetikoaren metodologia optimizatzen hazkuntza programetan. Horretaz gainera, arraza autoktonoen kontserbazio programen arduradun genetikoa da Euskal Autonomia Erkidegoan, eta aditua ardi latxaren ebaluazio genomikoan.
Hirugarren bideoan, Iratxe Zarraonaindiak esku hartzen du, Ikerbasquekoa bera, UPV/EHUko Genomika Aplikatua eta Bioinformatika ikerketa taldeko ikertzaile nagusia 2021etik. Bederatzi urteko esperientzia du metagenomikan, eta, gaur egun, mikrobiomaren dibertsitate taxonomiko eta funtzionala ezaugarritzen dihardu inpaktu antropogenikoa duten ekosistemei lotuta.